Karanlıkta bile kendi ateşimizle yol bulanlarız biz.
Yıkıldıkça küllerinden daha güçlü doğan, susturuldukça sesi daha gür çıkan, zincire vuruldukça onu parçalayan Karakartal yüreklileriz.
Siz rant kokusu alınca gözleri parlayan, çıkar uğruna armayı masaya koyan, bir kare fotoğrafla alkış devşirenlersiniz.
Biz ise o armanın gölgesinde yanmayı, küle dönmeyi ama asla eğilmemeyi şeref sayanlarız.
Göğsümüzde taşıdığımız siyah&beyaz kalp bazen kanar, bazen yanar,ama asla susmaz.
Fulya’da, eski İnönü’nün betonunda, Abbasağa’da, Şairler’de, Şenlikdede’de, Dikilitaş’ta tribünlerden yükselen o tek ses hala aynı.
Biz vazgeçmeyiz.
Biz Beşiktaş’ız.
Bu sevda kolay değil kardeşim.
Gözyaşı ister, ter ister, yürek ister.
Ama biz bedel öderken bile gülümseriz, çünkü biliriz ki, bu armanın altında durmak bu dünyaya bedeldir.
Gözlerim doluyor yazarken içim titriyor.
Ne hale getirildi hoyrat ellerde Beşiktaş
Yaşasın değerleri uğruna son nefesine kadar savaşanlar.
Yaşasın susmayan, eğilmeyen, satılmayan, vazgeçmeyen Karakartallar
Yaşasın Beşiktaş ve onun onurlu değerleri
Süleyman Korkmaz